01Dział trzeci
Profilaktyka nawrotów infekcji moczowych
Kiedy zakażenie wraca trzeci raz w roku, leczenie kolejnego epizodu przestaje wystarczać. Ten dział dotyczy tego, co robi się pomiędzy epizodami: skąd biorą się nawroty, które metody mają oparcie w badaniach, a które sprzedają się lepiej, niż działają.
Konsultacja lekarska 59 zł. Plan profilaktyki ustala lekarz, zwykle po posiewie moczu.
02Zakres działu
Profilaktyka nawrotów: czego dotyczy ten dział
Dział dotyczy okresu pomiędzy epizodami, a nie leczenia trwającego zakażenia. Punktem wejścia jest definicja: o nawracającym zakażeniu układu moczowego mówi się przy co najmniej trzech potwierdzonych epizodach w ciągu roku albo dwóch w ciągu sześciu miesięcy.
Nawroty dzieli się na dwa mechanizmy i to rozróżnienie prowadzi do zupełnie innych wniosków. W reinfekcji kolejny epizod wywołuje inny szczep, który ponownie przedostał się z okolicy krocza; taki scenariusz dominuje u młodych kobiet i zwykle nie ma za sobą wady anatomicznej. W nawrocie właściwym wraca ten sam szczep, który przetrwał poprzednią kurację, co kieruje uwagę na przeszkodę w odpływie moczu, kamicę, zaleganie moczu w pęcherzu albo obce ciało, na przykład cewnik. Rozróżnia je posiew, dlatego przy nawrotach posiew moczu przestaje być badaniem opcjonalnym.
Czynniki sprzyjające nawrotom układają się w kilka grup. U kobiet przed menopauzą wymienia się aktywność seksualną, stosowanie środków plemnikobójczych i kapturków dopochwowych, wcześniejsze zakażenia w wywiadzie oraz nawracające zakażenia u matki, co wskazuje na komponentę wrodzoną. Najczęstszy powtarzalny schemat opisaliśmy w tekście o zapaleniu pęcherza po stosunku. Po menopauzie dochodzi spadek estrogenów, przerzedzenie nabłonka pochwy i cewki, wzrost pH oraz częstsze zaleganie moczu, o czym piszemy przy nawracającym ZUM po menopauzie. Osobno rozpatruje się cukrzycę, kamicę, cewnikowanie i leczenie obniżające odporność.
Postępowanie układa się w trzy poziomy, wprowadzane po kolei. Poziom pierwszy to zachowania: odpowiednia ilość wypijanych płynów, nieodkładanie oddawania moczu, oddanie moczu po współżyciu, rezygnacja ze środków plemnikobójczych. W badaniu z randomizacją opublikowanym w 2018 roku u kobiet z nawracającymi zakażeniami, które piły mało, zwiększenie dziennej podaży wody wiązało się z mniejszą liczbą epizodów w ciągu roku. To najlepiej udokumentowana i najtańsza interwencja tego poziomu.
Poziom drugi obejmuje metody nieantybiotykowe. U kobiet po menopauzie wytyczne wymieniają estrogen podawany dopochwowo; preparaty estriolu w postaci kremu, globulek i tabletek dopochwowych są w Polsce wydawane wyłącznie na receptę. Do tego poziomu należy również doustna profilaktyka immunostymulująca oparta na liofilizowanym lizacie bakterii Escherichia coli, także dostępna w Polsce na receptę. Preparaty z żurawiną i D-mannozą sprzedawane są jako suplementy diety, nie jako leki, a dane z badań pozostają niejednoznaczne, więc figurują jako opcja o słabej sile zalecenia. W aptekach bez recepty dostępne są też tabletki z metenaminą w preparacie złożonym oraz preparaty ziołowe, których rola sprowadza się do wsparcia, a nie do zapobiegania zakażeniom w rozumieniu wytycznych.
Poziom trzeci to profilaktyka antybiotykowa, ciągła albo związana ze współżyciem, wprowadzana dopiero wtedy, gdy dwa poprzednie poziomy zawiodły. Zmniejsza liczbę epizodów w trakcie stosowania, ale efekt zwykle kończy się razem z nią, a ceną jest ekspozycja na antybiotyk i ryzyko selekcji szczepów opornych. Decyzja o tym poziomie należy do lekarza i zapada po posiewie oraz po wykluczeniu przyczyn wymagających innego leczenia. Co zmienia się w praktyce po przekroczeniu progu nawrotów, zebraliśmy w tekście o profilaktyce nawracającego zapalenia pęcherza.
03Streszczenie
Najważniejsze w skrócie
Profilaktyka jest budowana warstwami i wprowadzana po kolei, od zachowań po leki. Przeskakiwanie od razu do antybiotyku zwykle zamyka drogę, z której trzeba będzie skorzystać przy kolejnym epizodzie.
- Nawracające zakażenie to co najmniej trzy epizody w roku albo dwa w pół roku. Od tego progu zmienia się postępowanie: lekarz szuka przyczyny, a nie tylko leczy bieżący epizod.
- Zwiększenie ilości wypijanych płynów u kobiet, które piły mało, zmniejszało liczbę epizodów w badaniu z randomizacją z 2018 roku. To najtańsza i najbezpieczniejsza z opisanych metod.
- Po menopauzie w grę wchodzi estrogen podawany dopochwowo. Preparaty estriolu dopochwowego są w Polsce wydawane wyłącznie na receptę, a o ich zastosowaniu decyduje lekarz.
- Żurawina i D-mannoza to w Polsce suplementy diety, nie leki. Dane są niejednoznaczne, więc traktuje się je jako opcję do rozważenia, a nie jako metodę o pewnym działaniu.
- Profilaktyka antybiotykowa jest ostatnią, nie pierwszą opcją. Działa w trakcie stosowania, kosztuje ekspozycją na antybiotyk i wymaga wcześniejszego posiewu oraz decyzji lekarza.
04Spis działu
Przegląd zagadnień w tej kategorii
Materiały ułożyliśmy według tego, co przy nawrotach realnie trzeba ustalić: kto jest w grupie ryzyka, jakie badania i objawy trzeba umieć odczytać oraz jak wygląda leczenie pojedynczego epizodu, do którego profilaktyka się odnosi.
Kto nawraca i dlaczego
Badania i objawy do odczytania
Punkt odniesienia: pojedynczy epizod
05Konsultacja online
Umów teleporadę i omów plan na nawroty
Opisujesz w formularzu, ile epizodów przeszłaś w ostatnim roku, czym były leczone i co je poprzedzało. Lekarz z prawem wykonywania zawodu ocenia wywiad, sprawdza historię leczenia w Internetowym Koncie Pacjenta i decyduje, czy potrzebna jest recepta, skierowanie na posiew, czy dalsza diagnostyka. Konsultacja kosztuje 59 zł, płatność BLIK, kartą lub przez Link.
06Bezpieczeństwo
Kiedy konieczna jest konsultacja
Konsultacja jest potrzebna, gdy epizody przekroczyły próg nawrotów, gdy wracają mimo wprowadzonych zmian w nawykach oraz zanim zaczniesz stosować cokolwiek regularnie i długo. Poniżej sytuacje, w których zamiast planu profilaktyki potrzebna jest pilna ocena.
Odłóż temat profilaktyki i zgłoś się pilnie, gdy:
- trwa właśnie epizod z gorączką powyżej 38 stopni, dreszczami albo bólem w okolicy lędźwiowej;
- w moczu widać krew, a pieczenia i parcia nie ma, zwłaszcza po 45. roku życia oraz u osób palących;
- nawroty dotyczą mężczyzny, dziecka albo kobiety w ciąży, bo w tych grupach szuka się przyczyny, a nie prowadzi profilaktyki na skróty;
- pojawia się ból w boku promieniujący do pachwiny, co bywa obrazem kamicy moczowej;
- między epizodami utrzymuje się trudność w oddaniu moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza albo nietrzymanie moczu;
- u osoby starszej dochodzi splątanie, senność albo nagły spadek sprawności, także bez gorączki;
- epizody wracają mimo prawidłowo przeprowadzonych kuracji, co wymaga posiewu i oceny urologicznej.
Poza tymi sytuacjami rozmowa o profilaktyce jest zwykłą, spokojną konsultacją, którą da się przeprowadzić zdalnie. Lekarz przechodzi przez historię epizodów, przyjmowane wcześniej leki, nawyki i czynniki ryzyka, a następnie proponuje kolejność działań. Częstą odpowiedzią na tym etapie jest skierowanie na posiew moczu, ponieważ dobór dalszego postępowania bez wiedzy o bakterii i jej wrażliwości byłby zgadywaniem. Przebieg takiej konsultacji opisaliśmy na stronie jak to działa.
Nie zaczynaj profilaktyki farmakologicznej z resztek poprzedniego opakowania. Przyjmowanie leku przeciwbakteryjnego w niepełnym schemacie, na własną rękę i przez dłuższy czas jest jedną z prostszych dróg do wyhodowania szczepu opornego, a przy okazji maskuje objawy, które lekarz musiałby zobaczyć. Zasady dostępności poszczególnych opakowań rozpisaliśmy w tekście o tym, jak wygląda recepta na furaginę online.
07Pytania pacjentów
FAQ
Co realnie zmniejsza ryzyko kolejnego zapalenia pęcherza?
Najlepiej udokumentowaną metodą u kobiet, które piją mało, jest zwiększenie ilości wypijanych płynów. W badaniu z randomizacją opublikowanym w 2018 roku u kobiet z nawracającymi zakażeniami zwiększenie podaży wody wiązało się z mniejszą liczbą epizodów w ciągu roku. Poza tym zaleca się nieodkładanie oddawania moczu, oddanie moczu po współżyciu oraz rezygnację ze środków plemnikobójczych i kapturków dopochwowych, jeśli były stosowane. Żadna z tych metod nie daje gwarancji, ale wszystkie są tanie i praktycznie pozbawione ryzyka.
Ile epizodów w roku to już nawracające zakażenie?
Przyjmuje się, że o nawracającym zakażeniu układu moczowego mówimy przy co najmniej trzech potwierdzonych epizodach w ciągu dwunastu miesięcy albo co najmniej dwóch w ciągu sześciu miesięcy. Ta definicja ma praktyczne znaczenie, bo od niej zaczyna się inne postępowanie: lekarz częściej prosi o posiew moczu, szuka czynnika sprzyjającego, a przy braku efektu metod behawioralnych rozważa profilaktykę farmakologiczną. Do tego progu każdy epizod prowadzi się osobno.
Czy żurawina i D-mannoza działają?
Preparaty z żurawiną i D-mannozą są w Polsce sprzedawane jako suplementy diety, a nie jako produkty lecznicze, więc nie przechodzą tej samej oceny co leki. Dane z badań są niejednoznaczne: część prac pokazuje umiarkowane zmniejszenie liczby nawrotów u kobiet, inne nie potwierdzają różnicy wobec placebo, a badania różnią się dawką, postacią i czasem stosowania. W wytycznych figurują jako opcja o słabej sile zalecenia, którą można rozważyć, gdy metody behawioralne nie wystarczyły, a przed sięgnięciem po profilaktykę antybiotykową. Trwającego zakażenia nie leczą.
Czy po stosunku trzeba brać lek zapobiegawczo?
Profilaktyka okołostosunkowa jest jedną z rozważanych opcji, ale dotyczy wąskiej grupy: kobiet, u których nawroty wyraźnie wiążą się ze współżyciem i u których metody behawioralne zawiodły. Polega na przyjęciu leku przeciwbakteryjnego w związku ze stosunkiem zamiast codziennie, dzięki czemu łączna ekspozycja na antybiotyk jest mniejsza. O tym, czy taki schemat ma sens, jaka substancja wchodzi w grę i jak długo go prowadzić, decyduje lekarz po ocenie historii epizodów, zwykle po wcześniejszym posiewie.
Dlaczego infekcje wróciły po menopauzie?
Po menopauzie spada stężenie estrogenów, przez co nabłonek pochwy i cewki staje się cieńszy, a liczba pałeczek kwasu mlekowego maleje. Podnosi się pH, więc bakterie z okolicy krocza łatwiej się zadomawiają. Do tego dochodzą częstsze u starszych kobiet zaleganie moczu i obniżenie narządów miednicy. W tej grupie wytyczne wymieniają estrogen stosowany dopochwowo jako opcję zmniejszającą liczbę nawrotów. Preparaty estriolu dopochwowego, w postaci kremu, globulek i tabletek dopochwowych, są w Polsce wydawane wyłącznie na receptę, a decyzję podejmuje lekarz po uwzględnieniu przeciwwskazań.
Czy profilaktykę można ustalić przez teleporadę?
Częściowo tak. Omówienie czynników ryzyka, nawyków, nawodnienia i schematu nawrotów mieści się w konsultacji zdalnej, podobnie jak decyzja o skierowaniu na posiew moczu. Wprowadzenie profilaktyki farmakologicznej wymaga zwykle wcześniejszej diagnostyki, w tym wyniku posiewu, a u części pacjentek także oceny urologicznej albo badania obrazowego. Lekarz może więc na tym etapie odmówić recepty i wskazać, co należy zrobić najpierw. Odmowa nie oznacza, że sprawa jest zamknięta, tylko że kolejność działań jest inna.
08Dalej w serwisie
Powiązane kategorie
Profilaktyka ma sens wtedy, gdy poprzednie epizody zostały trafnie rozpoznane i prawidłowo doleczone. Do obu tych warunków prowadzą pozostałe działy serwisu.
08Przejrzystość
Autor, recenzja medyczna, źródła
- EAU Guidelines on Urological Infections: definicja nawracającego ZUM oraz profilaktyka behawioralna, nieantybiotykowa i antybiotykowa
- Hooton TM i wsp., Effect of Increased Daily Water Intake in Premenopausal Women With Recurrent Urinary Tract Infections, JAMA Internal Medicine 2018
- Narodowy Program Ochrony Antybiotyków: zasady ograniczania zużycia antybiotyków i profilaktyki zakażeń
- Rejestr Produktów Leczniczych (URPL): kategorie dostępności preparatów estriolu dopochwowego oraz doustnego lizatu bakteryjnego
- PubMed: przeglądy dotyczące żurawiny i D-mannozy w zapobieganiu nawrotom
Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Nie zawiera zaleceń dawkowania, ponieważ dawkę i czas leczenia lekarz dobiera do konkretnego pacjenta, jego czynności nerek oraz pozostałych przyjmowanych leków. O rozpoczęciu, zmianie i zakończeniu leczenia decyduje lekarz. W stanie nagłego zagrożenia życia zadzwoń pod numer 112.